Category Archives: Cultuur

Frisbee-golf

06.jpg

De eerste warme dag in Zweden is niet alleen een reden om massaal naar buiten te gaan, maar ook om alle spellen van de zolder te halen. Sommige hoeven niet van zolder te komen. Die zijn zo populair dat ze een vaste plaats hebben in de parken. Mijn favoriet tot nu toe: frisbeegolf. Door en rond het park een parcours van een stuk of twaalf ‘golf baskets’ die met een frisbee geraakt moeten worden. Uiteraard in zo min mogelijk worpen. Ik dacht eigenlijk dat het hier weer zo’n typisch Zweeds excuus spel was om niet al te veel te hoeven praten, maar het blijkt zowaar een officiële internationale achtergrond te hebben!

Nog meer informatie hier!

Wie komt er over voor een rondje?

Bier en zelfbeheersing

Het moeilijkste onderdeel van inburgeren is het afleren van ingebakken gewoontes. Kleine zaken waar je normaal niet bij stil staat, maar die er wel toe doen. Een van de moeilijkere af te leren gewoontes openbaard zich na het ledigen van een blikje bier. Vrijwel iedereen heeft knijpt een flinke deuk in het blik na de laatste slok. Om aan rokers duidelijk te maken dat er een asbak vrij is gekomen, om meer plaats te maken in de afvalbak, of gewoon omdat iedereen het doet.

In Zweden zit er statiegeld op de blikjes. Die moeten dus heel blijven. Een blikje niet verkreukelen is moeilijk. Heel erg moeilijk.

Göteborg-Amsterdam. En weer terug natuurlijk!

Met de eerste zonnestraaltjes begint er inmiddels weer een drang naar een terrasje in Amsterdam te ontwaken. En alhoewel het nog wel te koud zal zijn om buiten te zitten, wil ik toch begin April voor een ruime week naar het zuiden afreizen. Maar aangezien de prijsvechters heel Europa bedienen, maar niet van Göteborg naar Amsterdam vliegen, ben ik voor die route geheel afhankelijk van de KLM. En dat is niet goed. Die doen het niet voor minder dan 200€. Geopperde alternatieven zijn via Londen, Frankfurt en Kopenhagen. In die gevallen wegen de reis en luchthaven kosten niet op tegen het prijsverschil. Blijft staan liften. Of zijn er nog andere wegen?

Bij deze aan een ieder die dit blog bezoekt: wie o wie kan een manier vinden om mij tussen 5 en 16 April voor zo weinig mogelijk naar Amsterdam te krijgen!
01.jpg

Systembolaget

Als volwaardig lid van de noordelijke vodka-belt, had Zweden begin 1900 een serieus alcohol probleem. Om het een en ander aan banden te leggen is er een toen een drankquota ingevoerd. Alcohol kan vanaf dat moment alleen verkregen worden is speciale alcohol winkels tot aan een maximum van een paar liter per maand. Het quotum is ergens in de jaren 90 afgeschaft, maar het heeft nog tot aan bijna 2000 geduurd voordat het mogelijk werd om tussen de flessen door te lopen. Maar nu is ie er dan, de systembolaget, ofwel de officiële staatsslijter. Alhoewel dit een hoop nadelen heeft, staatprijzen, zijn er ook een paar voordelen. Met name wat betreft de wijn selectie, die echt heel erg goed is. En ook helemaal niet duur, tenminste, als je het met Nederland vergelijkt. Anders is het voor bier en sterke drank, dat is tussen de 30 en 300% duurder dan in Nederland! Maar dit zou onder druk van de EU wel eens kunnen veranderen. Overigens is Zweden een van de grotere vodka producerende landen en dus enigszins hypocriet met het “beschermen” van de eigen bevolking tegen drankgebruik.
Bier is ook in de supermarkt te koop, maar het alcohol percentage is dan maar 3.5%. Veel pissen zonder dronken te worden.

Proost!

Taal, taal, taal…

februar2007-211b.jpgMijn klasje immigranten is een leuke klas. We zijn allemaal tussen de eind twintig en eind dertig, een tweetal 40-plusser niet meegeteld. Ook zijn we allemaal hoog tot zeer hoog opgeleid, hebben we allemaal een baan gehad en zijn we op twee na allemaal werkloos. En niet vrijwillig. We zijn hier allemaal, twee uitgezonderd, omdat onze vriend(in), of echtgeno(o)t(e) hier woont en ons ervan overtuigt heeft dat het een goed idee is om naar Zweden te komen. Wat het ook is. We zijn dus geen vluchtelingen die hier zijn omdat ze geen keus hebben, we zijn hier niet omdat we verwachten meer geld te verdienen.

(Dat is sowieso een slechte reden om naar Zweden te gaan gezien de belasting druk. De meeste economische vluchtelingen in deze regio zijn Zweden die naar Noorwegen gaan voor seizoen werk.)

We zijn hier niet voor Zweden maar om een persoon. En dat maakt het lastig. Met name omdat niemand weer onderaan wil beginnen. Ik weet niet hoe het in Nederland werkt, maar in Zweden heeft men hier kennelijk moeite mee. Bij elke sollicitatie is het antwoord hetzelfde, kom terug als je Zweeds spreekt. Wel, zolang je niet werkt gaat dat dus niet zo snel! Weliswaar gaat iedereen naar school, maar echt Zweeds leer je pas op de werkvloer. Eenmaal aan het werk is het waarschijnlijk een kwestie van een paar maanden om de taal te beheersen. Het resultaat is nu een club van dertig mensen die tegen de muren oplopen. Ik heb het nog makkelijk omdat ik uit de zelfde aardappelhoek kom, maar voor de zuid Europeanen en de niet Europeanen is het dramatisch. Ik geloof niet dat er immigranten zijn, om wat voor reden ze dan ook besloten hebben tot emigratie, die niet aan het werk willen en hier zijn om te ‘profiteren’ van de welvaartsstaat. Er zijn immigranten die passief, moe en afgestompt worden omdat ‘west Europese’ landen zich afsluiten van nieuwe input, bang als ze zijn voor verlies van het eigene, wat dat dan ook is. Hiermee missen bedrijven een gigantische schat aan talent, ideeën en vaardigheden.

Zonde.

Klassiek gitaar en sneeuwballen

Gisteren was het zover, ons eerste klasuitje! Het Göteborg stadsmuseum staat in het teken van een replica van een boot uit 1750 die nu de wereld aan het rond tuffen is. Om het multiculturele element van deze trip te onderstrepen waren diverse groepen van scholen met veel immigranten en uiteraard wij uitgenodigd. Voor bezoek, maar ook om op te treden. Wij hadden Vlado, een zwaar getatoeëerde Macedoniër met een passie voor muziek.
Uiteraard was het net die dag begonnen met sneeuwen, waardoor de gehele stad stil stond door vastgelopen trams, slippende auto’s en trage bussen. Sneeuw went kennelijk nooit.

In het museum werden we een klein zaaltje binnengeloodst met een hoop immigranten kids en wat grijze goedbedoelende vrijwilligers. Voor bij het podium een nerveuze 60 plusser met een laptop en een beamer en de toon van het programma was gezet. Het begon mooi met een optreden van Vlado. Schitterend gitaar. helaas niet gewaardeerd door de kinderen en hij werd na twee nummers op zeer genante wijze het zwijgen opgelegd. Het leek er even op dat hij zou exploderen, maar gelukkig was een van onze docenten op tijd om hem sussend af te voeren. Daarna zakte het helemaal in. Dansjes en liedjes, erg schattig, maar meer voor trotse ouders dan verveelde klasgenoten. Afgesloten met een drie kwartier durende presentatie die ook de grootste adhd-er is slaap bracht.

Door dit alles was het programma overwegend verwarrend en eigenlijk voor niemand interresant.
Het is jammer, want het had een mooi geheel kunnen zijn. We hadden allemaal het idee dat het beter was geweest als de kinderen zelf het programma hadden opgesteld. Maar Vlado was super en speelde een kwartier lang de sterren van de hemel.

Wat ook super was, was dat Ayaz voor het eerst van zijn leven een sneeuwbal in z’n smoel kreeg!

Vlado